Dopadło mnie straszne nicniechcenie i zwątpienie.
Nagła śmierć lekarza prowadzącego ciążę, pierwsze dolegliwości uciązliwości (spinanie brzuszka, bóle pleców i mega zgaga), zawieszenie w próżni i bycie sam na sam ze starszą córką swoje zrobiły. Załapałam doła.
Czuję się pozostawiona sama sobie, nie mam z kim sobie pogadolić wieczorem, nie mam komu się wypłakać. A hormonki intensywnie mnie ku łzom skłaniają.